Աշխարհի ամենաձանձրալի թատրոնի ամենաձանձրալի ներկայացումն անգամ ձանձրալի չի թվա , եթե դու այդ ներկայացման դերասաններից մեկն ես։ Ի տարբերություն ունկնդրի , մասնակցի կարգավիճակը ցանկացած գործընթացում մեզ մղում է ավելի ակտիվ կեցվածքի եւ բառացիորեն բացառում ձանձրույթը։ Իսկ ինչու՞ չկիրառել այս կարեւոր ու արդյունավետ սկզբունքը նաեւ Ձեր կրթական ծրագրերում։ 1 Եկեք պատկերացնենք , որ ձեր ուսուցողական ծրագիրը , անկախ նրա ձեւաչափից ու տեւողությունից , մի յուրատեսակ գնացք է , որն իր « ուղեւորներին » մի կետից հասցնելու է մյուսը։ Որպես « գնացքավար », դուք հնարավորություն ունեք « գնացքը » տանել այն միակ ճանապարհով , որը ձեզ քաջ ծանոթ է եւ որով անցել եք շատ անգամներ։ Սակայն , պատկերացրեք , թե որքան ավելի հետաքրքիր կլինի ընթացքը « ուղեւորների » համար , եթե ինչ - որ պահի « գնացքի » առջեւ բացվեն մի քանի ճանապարհներ եւ նրանք հնարավորություն ստանան ընտրել դրանցից մեկը ձեր փոխարեն։ Անհանգստանալու կարիք չկա՝ « գնացքը » միեւնույն է հասնելու է իր նպատակակետին , քանի որ բոլոր ճանապա...
Արվեստի գործերը մեզ հաճախ ստիպում են ապրումակցել՝ վերապրել հերոսների
հոգեվիճակը եւ հույզերը։ Բացառություն չէ նաեւ թատրոնը։ Այն ստիպում է մեզ հիանալ,
զվարճանալ, հուզվել, կարեկցել, մի խոսքով՝ ապրել մեզ անծանոթ, երբեմն անգամ
անիրական կերպարների, օրինակ՝ տիկնիկների կյանքով։ Մեր հույզերը, սակայն, որեւէ
կերպ ազդեցություն չեն ունենում ցուցադրվող գործողությունների վրա։ Այնտեղ ամեն
ինչ նախապես որոշված է։ Ինչ-որ մեկը մեզնից առաջ արդեն կանխորոշել է հերոսների
ճակատագիրը՝ թողնելով մեզ միայնակ մեր ապրումների ու մտորումների հետ։
Հետեւելով այս պարզ տրամաբանական ընթացքին՝ եկեք մեր ուսումնազվարճանքի
ծրագրերը դարձնենք ավելի փոխներգործուն։ Տա՛նք մեր լսարանին իրենց հույզերն
ազատորեն արհատայտելու, իսկ ամենակարեւորը՝ ուսուցողական գործընթացի վրա
ազդեցություն ունենալու հնարավորություն։ Օգտագործե՛նք հզոր հույզերի ուժը մեր
ուսուցողական ծրագրերի ուղերձները հնարավորինս ազդեցիկ դարձնելու համար։
Comments
Post a Comment